J.E.B. Stuart (1833 – 1864)

Ο πάταγος της μάχης του Γκέτυσμπεργκ σχεδόν δεν είχε κοπάσει ακόμη όταν άρχισαν στον Νότο να τίθενται ερωτήματα και να επιρρίπτονται ευθύνες. Οι απογοητευμένοι κάτοικοι της Συνομοσπονδίας αρνήθηκαν να πιστέψουν ότι ο αλάνθαστος Ρόμπερτ Λη ήταν δυνατό να χάσει μια μάχη και ιδίως τόσο ζωτικής σημασίας όπως εκείνη του Γκέτυσμπεργκ. Οι ευθύνες θα έπρεπε να επιρριφθούν κάπου αλλού και ακόμη και όταν ο Λη ομολόγησε πως «το φταίξιμο είναι όλο δικό μου, οι υποστηρικτές του τόσο εντός όσο και εκτός στρατεύματος, άρχισαν να ψάχνουν εναγωνίως για έναν βολικό αποδιοπομπαίο τράγο. Δεν άργησαν να τον βρουν στο πρόσωπο του υποστράτηγου Τζεμπ Στούαρτ, (J.E.B. Stuart), του επιδεικτικού επικεφαλής του ιππικού της στρατιάς του Λη.

Ένας από τους πιο χαρακτηριστικούς στρατηγούς του Νότου, που διέθετε μια πλούσια συλλογή από εκκεντρικούς τύπους, ήταν ο James Ewell Brown Stuart, γνωστός ως "Jeb" (από τα αρχικά των μικρών ονομάτων του) Stuart. Ο Stuart γεννήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 1833 σε μία φυτεία στην επαρχία Patrick της Βιρτζίνια.

Με τα γαλανά του μάτια, τα ξανθά γένια και το χαμόγελο του πολεμιστή, ο Τζεμπ Στιούαρτ είχε κερδίσει την δικαιολογημένη φήμη ενός Δον Ζουάν. Ντυμένος πάντα κομψά με ένα κοντό γκρίζο πανωφόρι, παντελόνι από το ίδιο ύφασμα, ψηλές μπότες, κίτρινο μεταξωτό πουκάμισο, με ένα εντυπωσιακό καπέλο στολισμένο με φτερά στρουθοκαμήλου, καβάλα στο μεγαλόπρεπο άλογο του, ο Στιούαρτ δεν περνούσε απαρατήρητος. Διέθετε τον ζήλο ενός ανθυπολοχαγού του ιππικού, αλλά είχε στις πλάτες του μια μακροχρόνια υπηρεσία εναντίον των Ινδιάνων, στις έρημες περιοχές της Δύσης, που τον είχε διδάξει την σύνεση.

Ο τριαντάχρονος Τζέημς Γιούελ Μπράουν Στούαρτ καταγόταν από τη Βιρτζίνια, όπως και ο Λη. Ο προπάππος του είχε πολεμήσει στη μάχη του Γκίλφορντ Κορτ Χάουζ κατά τον πόλεμο της Ανεξαρτησίας και ο πατέρας του στον πόλεμο του 1812 εναντίον της Βρετανίας. Ετσι ήταν φυσικό για τον Τζεμπ να ακολουθήσει και αυτός στρατιωτική σταδιοδρομία. Αποφοίτησε από την ακαδημία του Ουέστ Πόιντ το 1854, 13ος από τους 46 ευέλπιδες της τάξης του. Από πολύ νωρίς είχε επιδείξει μια ιδιαίτερη έφεση και ταλέντο στις τακτικές του ιππικού, στις οποίες κατατασσόταν 10^ος στην τάξη του, ενώ δεν συνέβαινε το ίδιο με τα μαθήματα του μηχανικού όπου κατέκτησε απλώς την 26η θέση. Στο Ουέστ Πόιντ συναντήθηκε για πρώτη φορά με τον Λη, την εποχή που ο τελευταίος υπηρετούσε ως διοικητής της σχολής. Το πρώτα χρόνια υπηρεσίας του Στούαρτ σε μονάδες ιππικού του Στρατού των ΗΠΑ, τον έφεραν αντιμέτωπο με διάφορες φυλές Ινδιάνων, όπου είχε τη δυνατότητα να τελειοποιήσει τις δεξιότητές του και να επιδείξει γιο πρώτη φορά την εξαιρετική τόλμη του. Το 1859 μάλιστα κατοχύρωσε ως ευρεσιτεχνία μια δική του μέθοδο ανάρτησης της θήκης της σπάθης στη ζώνη του ιππέα και έλαβε συμβόλαιο 5.000 δολαρίων από την αμερικανική κυβέρνηση για να παραχωρήσει τα δικαιώματα της κατασκευής της σε ευρεία κλίμακα για τις ανάγκες του Στρατού. Τον Μάιο του 1861, λίγες εβδομάδες μετά την έκρηξη του «Εμφυλίου Πολέμου», ο Στούαρτ παραιτήθηκε από τον Ομοσπονδιακό Στρατό και προσέφερε τις υπηρεσίες του στη Συνομοσπονδία του Νότου. Με τον τρόπο αυτό βρέθηκε αντιμέτωπος με τον πεθερό του, συνταγματάρχη Κουκ, ο οποίος διοικούσε το 2ο Σύνταγμα Δραγώνων της Ένωσης!

Οι πολεμικές επιχειρήσεις έδωσαν στον Στούαρτ την ευκαιρία να ανελιχθεί με μεγάλη ταχύτητα. Τον Μάιο του 1861 ονομάστηκε αντισυνταγματάρχης, τον Ιούλιο του ίδιου έτους συνταγματάρχης και τον Σεπτέμβριο ταξίαρχος! Ο Νότος είχε μεγάλη ανάγκη από καλούς διοικητές ιππικού και ο Τζεμπ ήταν πραγματικά λαμπρό υπόδειγμα. Το εκκεντρικό ντύσιμο με το στολισμένο με φτερά καπέλο, η τόλμη και το πνεύμα πρωτοβουλίας τον διέκρινε, τον κατέστησαν πραγματικό θρύλο στο ανατολικό θέατρο επιχειρήσεων του «Εμφυλίου Πολέμου». Οι επιδρομές που πραγματοποίησε στα μετόπισθεν των Ομοσπονδιακών σημείωσαν μεγάλη επιτυχία και τόνωσαν το ηθικό του Νότου. Στις 25 Ιουλ 1862 ο Στούαρτ προήχθη σε υποστράτηγο και η διοίκησή του αναβαθμίστηκε σε μεραρχία ιππικού.

Η μάχη του Γκέτυσμπεργκ όμως έμελε να αποδειχθεί το ναδίρ αυτού του εξαίρετου διοικητή ιππικού. Η κριτική σε βάρος του Στούαρτ η οποία ξεκίνησε με τη μορφή ψιθύρων στους κύκλους του επιτελείου του Λη αμέσως μετά τα πέρας της μάχης, σύντομα εμφανίστηκε στα πρωτοσέλιδα όλων σχεδόν των εφημερίδων της Συνομοσπονδίας, τις οποίες διάβαζαν τακτικά τόσο οι απλοί πολίτες όσο και τα υψηλόβαθμα κυβερνητικά στελέχη. Το θέμα που ανέπτυσσαν ήταν ότι η αποτυχία του Στούαρτ να παράσχει στον διοικητή του κρίσιμες πληροφορίες σχετικά με τις κινήσεις των εχθρικών στρατευμάτων κατά τις μέρες πριν από τη μάχη του Γκέτυσμπεργκ, είχε αποβεί θανάσιμο μειονέκτημα για τη Στρατιά της Βόρειας Βιρτζίνια. Η έλλειψη αυτών των πληροφοριών, έλεγαν οι σχολιαστές ώθησε τον Λη να εμπλακεί σε μία ανεπιθύμητη μάχη σε έδαφος που δεν είχε επιλέξει ο ίδιος. Για όλα ευθυνόταν ο Στούαρτ, ο οποίος είχε ακολουθήσει μία επιδρομή κακής έμπνευσης γύρω από τον ομοσπονδιακό στρατό, τη στιγμή που ο Λη τον χρειαζόταν πλησίον του. Αντίθετα ωστόσο με αυτά που αποτελούσαν γενική παραδοχή, ο Στούαρτ είχε απλώς τηρήσει αυστηρά τις διαταγές του αρχηγού του και δεν έφερε ευθύνη για όσα τον κατηγορούσαν. Δεν στέρησε κατά κανέναν τρόπο τον Λη από το ιππικό που χρειαζόταν για να παρακολουθεί τις κινήσεις του αντιπάλου του, αλλά ίσως τον στέρησε όντως από τους ικανούς αξιωματικούς που θα μπορούσαν να πράξουν κάτι τέτοιο επιτυχώς.

Η αιτία για την οποία κατέληξε να γίνει ο Στούαρτ ο αποδιοπομπαίος τράγος της αποτυχίας στο Γκέτυσμπεργκ, οφείλεται στο ότι αποτέλεσε τον τελευταίο κρίκο μιας μακράς αλυσίδας λαθών και εσφαλμένων εκτιμήσεων, η οποία ξεκίνησε από τον Λη και έφθασε μέχρι τον ανώνυμο έφιππο ανιχνευτή. Αν και ο Στούαρτ δεν ήταν εντελώς άμοιρος των ευθυνών, υπήρχαν και πολλοί άλλοι που θα έπρεπε να τις μοιραστούν μαζί του.

Χτυπήθηκε από σφαίρα Γιάνκη στην μάχη της ‘Κίτρινης Ταβέρνας’ (Battle of Yellow Tavern) 10 χιλιόμετρα από το Richmond, στις 11 Μαΐου 1864 και πέθανε την επόμενη ημέρα. Ήταν 31 ετών. Η σύζυγός του Flora δεν ξαναπαντρεύτηκε.

Στο αμερικάνικο κόμικ ‘G.I. Combat’ στο επεισόδιο «Το Στοιχειωμένο Τανκ», που δημοσιεύθηκε από την DC Comics από τη δεκαετία του 1960 μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1980, το φάντασμα του στρατηγού Στιούαρτ καθοδήγησε ένα πλήρωμα τανκ με κυβερνήτη τον συνονόματο «υπολοχαγός Τζεμπ Στιούαρτ ».

Ο Joseph Fuqua έπαιξε τον Stuart στις ταινίες ‘Gettysburg’ και ‘Gods and Generals’ (βλ. βίντεο).

Ο Ερολ Φλιν έπαιξε τον Στιούαρτ στην ταινία ‘Santa Fe Trail’.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγές: Ο Λευκός Ήλιος των Ηττημένων, Γκέτυσμπεργκ 1863 (Στρατιωτική Ιστορία), Wikkipedia

ΗΠΑ: Kόντρα σε κάθε πολιτική ορθότητα, εκατοντάδες παρέλασαν ανεμίζοντας τη σημαία των Νοτίων στο Λέξινγκτον της Βιρτζίνια

Southern Nationalist Network / ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Οι υποστηρικτές της Νότιας κληρονομιάς κατέβηκαν στους δρόμους στην ιστορική πόλη της Βιρτζίνια

Η Tonia Moxley γράφει ένα άρθρο (με φωτογραφίες) στο Roanoke.com το οποίο καλύπτει το συλλαλητήριο και την πορεία για τη Νότια κληρονομιά στην ιστορική πόλη του Λέξινγκτον της Βιρτζίνια, η οποία είχε τεράστια επιτυχία.

Γράφει η Moxley: «Περίπου 300 λάτρεις της συνομόσπονδης σημαίας βάδισαν το Σάββατο το πρωί στην κεντρική οδό του Λέξινγκτον να να γιορτάσουν την εορτή της Βιρτζίνια των στρατηγών Lee-Jackson και για να διαμαρτυρηθούν για μία αντι-νότια ‘πολιτικά ορθή’ απόφαση του Δήμου της ιστορικής πόλης, που απαγορεύει να τοποθετούνται - κατά την εορτή - οι σημαίες της Συνομοσπονδίας στις κολώνες φωτισμού του δήμου».

Οι υποστηρικτές της σημαίας λένε ότι η αστυνομία του Λέξινγκτον εκτιμά ότι ο αριθμός των διαδηλωτών ανέρχεται στους 1.500 και όχι 300 που αναφέρει το άρθρο. Είναι χαρακτηριστικό του αμερικανικού Τύπου να υποβαθμίζει τον αριθμό των ατόμων που συμμετέχουν σε τέτοιες ‘μη πολιτικά ορθές’ εκδηλώσεις.

«Εκτός από τους διαδηλωτές ήσαν και πολλοί θεατές, 100 εκ των οποίων συγκεντρώθηκαν για να παρακολουθήσουν την παρέλαση. Οι περισσότεροι κουβαλούσαν ή φορούσαν συνομόσπονδες σημαίες, αλλά στέκονταν κάτω από τις αμερικάνικες σημαίες των ΗΠΑ που είχαν ανεγερθεί από τον Δήμο».

«Ένα πανό κρεμασμένο κατά μήκος του δρόμου διακήρυξε: «Το Λέξινγκτον γιορτάζει την πολυμορφία. Σε ευχαριστώ, Dr. King!» κάνοντας αναφορά στον «επίσημη» εθνική εορτή της Δευτέρας, προς τιμήν του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ».

Και εδώ προσέξτε την αντίθεση. Η διοικούμενη από έναν scalawag ιστορική Νότια πόλη του Λέξινγκτον προωθεί την αμερικανική αυτοκρατορία, τον σοσιαλιστή ηγέτη MLK και την «διαφορετικότητα» (ο πολιτικά ορθός όρος για την αντικατάσταση του λευκού πληθυσμού στις ΗΠΑ), ενώ οι υποστηρικτές της σημαίας του Νότου διαδήλωσαν για τη Νότια κληρονομιά και το πιο αναγνωρίσιμο σύμβολο του λαού του Νότου. Οι αντικρουόμενες ατζέντες δεν θα μπορούσαν να είναι πιο έντονες.

"Για ποια πολυμορφία μιλάνε;" ρώτησε ο Don Saunders από το Greensboro της Βόρειας Καρολίνας και μέλος των Γιων των Συνομόσπονδων Βετεράνων (Sons of Confederate Veterans). "Τι γίνεται με μένα;"

Ο Saunders είπε ότι ήταν ντυμένος με τη στολή στρατιώτη των Νοτίων προς τιμήν ενός προγόνου του, του Lauchlin J. McLean, που πολέμησε για το στρατό της Συνομοσπονδίας το 1864, και συνελήφθη και φυλακίστηκε από τις δυνάμεις της Ένωσης σε μια μάχη κοντά στο Wilmington.

«Δεν τους ζητάμε να έχουν την σημαία να ανεμίζει κάθε ημέρα της εβδομάδας», είπε ο Saunders.

Όμως, ο 30χρόνια ρωτάει γιατί να μην υπάρχει αυτό το Σαββατοκύριακο;

Κατά την εορτή αυτή γιορτάζονται οι γεννήσεις του στρατηγός Ρόμπερτ Λι και του Thomas "Stonewall" Jackson, οι οποίοι γεννήθηκαν τον Ιανουάριο και οι οποίοι έχουν δεσμούς με το Λέξινγκτον και είναι θαμμένοι σε αυτήν την πόλη.

(Σχ. ΚΟ: Ο ατρόμητος «Βράχος» Thomas "Stonewall" Jackson γεννήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 1824 στο Clarksburg της Virginia, πέθανε στις 10 Μαΐου του 1863, σε ηλικία 39 ετών, στο Guinea Station της Virginia και θάφτηκε δτο Stonewall Jackson Memorial Cemetery στο Lexington της Virginia. Ένα αφιέρωμα μπορείς να δεις ΕΔΩ.
Ο θρυλικός στρατηγός Robert E. Lee γεννήθηκε στις 19 Ιανουαρίου του 1807, στο Stratford Hall της Virginia, πέθανε στις 12 Οκτωβρίου του 1870, στο Lexington της Virginia σε ηλικία 63 ετών και θάφτηκε στο παρεκκλήσι Lee, στο Lexington. Ένα αφιέρωμα μπορείς να δεις ΕΔΩ.)

Ο Carl Singley, από το Mebane της Βόρειας Καρολίνας, ο οποίος είναι και θρησκευτικός λειτουργός σε εκκλησία Μεθοδιστών, αποκάλεσε τον στρατηγό Lee «το τέταρτο μέρος της (Αγίας) Τριάδας. Θα τιμώ αυτόν τον άνθρωπο», είπε.

Ο Singley, που είναι βετεράνος στρατιωτικός ιερέας που υπηρέτησε στο Βιετνάμ και στον πρώτο πόλεμο του Κόλπου, αποκαλεί στους στρατιώτες του Νότου ‘πατριώτες’ που πολέμησαν για να υπερασπιστούν τις εστίες τους και τις κοινότητές τους από τον εισβολέα.
Οι περισσότεροι, λέει ο Singley, δεν πολεμούσαν να διατηρηθεί η δουλεία. Και οι σημερινοί τιμητές τους είναι "χαρούμενοι που δεν υπάρχει δουλεία," λέει.

Ένα και μόνο άτομο του κινήματος Occupy Wall Street στεκόταν στην άλλη πλευρά του δρόμου από όπου περνούσαν εκατοντάδες υποστηρικτές της σημαίας των Νοτίων έχοντας μια μεγάλη φωτογραφία του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και - όπως γράφει στο άρθρο της η Moxley – σύγκρινε τους διαδηλωτές με «εκδήλωση της Κου Κλουξ Κλαν» (sic). Αυτό το άτομο, που λέγεται David Compton, φέρεται να υποστηρίζει ανοικτά τη βία κατά των διαδηλωτών με τη σημαία. Οι διαδηλωτές λένε ότι τους απείλησε επανειλημμένα. Θα υπάρξει καμία κυβερνητική έρευνα για αυτό τον άνθρωπο; Δε νομίζω ότι χρειάζεται να ρωτάμε…Φυσικά, αν τα πλακάτ είχαν αντιστραφεί και υπήρχε κάποιο άτομο με μια σημαία των Νοτίων και διαμαρτυρόταν για μία παρέλαση μελών της NAACP (οργάνωσης υπεράσπισης των έγχρωμων) και υποστήριζε τη βία εναντίον τους θα ήταν συλλαμβανόταν αμέσως και οι απειλές του θα γίνονταν πρωτοσέλιδα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτή είναι η προκατάληψη εναντίον του λαού του Νότου σε αυτήν την κοινωνία.

Σχ. ΚΟ: Σε κόντρα της πολιτικής ορθότητας, πολλοί Νότιοι σήμερα αντιστέκονται στην δια βίας κατάργηση της ιστορίας τους, της κληρονομιάς τους και του πολιτισμού τους και αυτοοργανώνονται σε ομάδες προκειμένου να διαφυλάξουν την παράδοσή τους και να διατηρήσουν την…. «διαφορετικότητά τους» μέσα σε μια αμερικάνικη αυτοκρατορία που τρέχει να υπερασπιστεί κάθε διαφορετικότητα και κάθε παλαβομάρα, αλλά μεθοδικά στιγματίζει τους υπερασπιστές της Νότιας κληρονομίας και της ένδοξης σημαίας τους ως «μισαλλόδοξους» και «ρατσιστές». Μια τέτοια ομάδα είναι και οι Virginia Flaggers, από όπου και οι παραπάνω φωτογραφίες.

ΤΙΜΗ στον στρατηγό "Stonewall" Jackson! ΤΙΜΗ στον στρατηγό Robert E. Lee!
Long Live the Confederacy! Long Live the South!





ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

Η μάχη του Φρέντρικσμπεργκ (1862) - Battle of Fredericksburg

Η μάχη του Φρέντρικσμπεργκ (Battle of Fredericksburg), στη Βιρτζίνια, χρωστάει το όνομά της στην τοποθεσία που βρίκεται στη νότια όχθη του ποταμού Ποτόμακ, όπου οι δυνάμεις της Ένωσης των Βορείων (Στρατιά του Ποτόμακ), υπό την ηγεσία του υποστράτηγου Έιμπροουζ Ε. Μπέρνσαϊντ /Ambrose E. Burnside (100.007 στρατιώτες), και οι δυνάμεις των νότιων Συνομοσπονδιακών Πολιτειών (Στρατός της Βόρειας Βιρτζίνια), υπό την ηγεσία του στρατηγού Ρόμπερτ Ε. Λι (72.497 στρατιώτες), ενισχυμένες και οι δύο από όρχο πυροβολικού με περισσότερα από 400 κανόνια, διεξήγαγαν μεταξύ 11^ης και 15^ης Δεκεμβρίου 1862 την πρώτη μάχη χαρακωμάτων στην ιστορία.

Η μάχη έγινε λόγω της επιθυμίας των Βορείων να ξαναπάρουν την πρωτοβουλία από τις πολύ μικρότερες αριθμητικά αλλά πολύ πιο επιθετικές δυνάμεις του Λι. Ο Μπέρνσαϊντ (φωτο), είχε αναδειχτεί διοικητής της Στρατιάς του Ποτόμακ τον Οκτώβριο, αντικαθιστώντας τον υποστράτηγο Τζορτζ Μακλέλαν. Αν και είχε σταματήσει τον Λι στη μάχη του Αντίταμ τον Σεπτέμβριο, ο πρόεδρος Αβραάμ Λίνκολν θεωρούσε - και δικαίως - ότι ο Μακλέλαν επέδειξε αναποφασιστικότητα και γι’ αυτό δεν ακολούθησε τον Λι στο Μέριλαντ για να τον συντρίψει, ενώ έχασε υπερβολικά πολύ χρόνο στην αναδιοργάνωση και τον ανεφοδιασμό των δυνάμεών του μετά τις σημαντικές μάχες.

Για να ανταποκριθεί στα αιτήματα του προέδρου και στις προτροπές του γενικού διοικητή, υποστράτηγου Χένρι Γ. Χάλεκ, ο Μπέρνσαϊντ σχεδίασε επίθεση το φθινόπωρο, ελπίζοντας ότι μόλις περνούσε τον ποταμό Ραπαχάνοκ θα καταλάμβανε την πόλη του Φρέντρικσμπεργκ (στη Βιρτζίνια) κι έπειτα θα προχωρούσε νότια, από τους δρόμους που οδηγούσαν στο Ρίτσμοντ (επίσης στη Βιρτζίνια), την πρωτεύουσα της Συνομοσπονδίας των Νοτίων.

Αυτό το σχέδιο ναυάγησε επειδή δεν υπήρχαν αρκετές πλωτές γέφυρες. παρότι είχαν εντοπιστεί διαβάσεις τόσο στο βουνό όσο και στα πεδινά. Επωφελούμενοι από αυτές τις καθυστερήσεις, οι Νότιοι έστειλαν γρήγορα δυνάμεις τους στο Φρέντρικσμπεργκ για να εμποδίσουν τη διάβαση του ποταμού από τους Βορείους.

Το διάστημα κατά το οποίο κατασκευάζονταν οι πλωτές γέφυρες, ο Λι είχε φροντίσει να ανοίξει χαρακώματα στα νότια και δυτικά του Φρέντρισμπεργκ, χρησιμοποιώντας τούς πάνω από 72.000 άνδρες του. Ωστόσο ο Μπέρνσαϊντ συνέχισε την προέλασή του αποφασίζοντας να επιτεθεί στον Λι με κάθε κόστος, παρόλο που τουλάχιστον δύο στρατηγοί του προέβαλλαν αντιρρήσεις υποστηρίζοντας ότι οι θέσεις των δυνάμεων της Συνομοσπονδίας ήταν ιδιαίτερα ενισχυμένες.

Ο Μπέρνσαϊντ υπολόγιζε στην αριθμητική υπεροχή των δυνάμεών του, που έφταναν τους 117.000 άνδρες, για να απομακρύνει τον Λι από τις αμυντικές του θέσεις και να τον αναγκάσει να υποχωρήσει στο Ρίτσμοντ. Επιπλέον, παράλληλα με το αριθμητικό πλεονέκτημά του, ο Μπέρνσαϊντ γνώριζε, επίσης, ότι η στρατιά του ήταν εκ των πραγμάτων αδύνατον να δεχτεί επίθεση. Στην απέναντι όχθη του Ραπαχάνοκ, 300 κανόνια είχαν τοποθετηθεί πάνω σε ύψωμα γνωστό με το όνομα Στάφορντ Χάιτς, για να εμποδίσουν τον στρατό του Λι να οργανώσει οποιαδήποτε σημαντική αντεπίθεση.

Ο Λι έδειχνε μεγάλη εμπιστοσύνη στους άνδρες του, παρότι είχε αρκετές αμφιβολίες σχετικά με τα σχέδια του αντιπάλου του από τότε που, δύο μέρες νωρίτερα, ο στρατός των Βορείων είχε προσπαθήσει να διαβεί τον ποταμό. Ο ίδιος είχε παρατάξει περίπου 20.000 άνδρες στην αριστερό του πτέρυγα, τοποθετώντας τους στον λόφο τον λεγόμενο Μέρις Χάιτς, στα δυτικά ακριβώς της πόλης, πίσω από πέτρινο τοιχίο στην κορυφή του λόφου. Φοβούμενος ότι οι Βόρειοι θα προσπαθούσαν να διασχίσουν την κοιλάδα στα νότια της πόλης, παρέταξε τους υπόλοιπους άνδρες του στα νότια, διασκορπίζοντάς τους ανάμεσα στους λοφίσκους, κάτι που τους προσέφερε έξοχη αμυντική θέση.

Ο Λι ανέθεσε στον αντιστράτηγο Τζέιμς Λόνγκστριτ /James Longstreet, – τον καλύτερο υφιστάμενό του στη διεξαγωγή αμυντικών επιχειρήσεων- και στο 1ο Σώμα που διοικούσε ο Λόνγκστριτ την αριστερά πτέρυγα. Τη δεξιά πτέρυγα, όπου υπήρχαν πιθανότητες αντεπίθεσης σε περίπτωση που παρουσιαζόταν η κατάλληλη ευκαιρία, ο Λι την ανέθεσε στον ακατάβλητο αντιστράτηγο Τόμας Τζ. «Στόουνγουολ» Τζάκσον και στο μικρό του 2ο Σώμα - που είχε ιδιαίτερη έφεση στη διεξαγωγή επιθετικών επιχειρήσεων—, τμήματα του οποίου είχαν δράσει με περισσό θάρρος στις πρόσφατες επιχειρήσεις της Εκστρατείας του Σεναντόα.

Μόλις στήθηκαν οι πλωτές γέφυρες, οι δυνάμεις των Βορείων πέρασαν τον Ραπαχάνοκ, στις 11 Δεκεμβρίου, πέφτοντας επάνω στους ελεύθερους σκοπευτές της Συνομοσπονδίας που είχαν ακροβολιστεί σε εγκαταλειμμένα κτίρια της πόλης. Έτσι οι Βόρειοι σκαπανείς έχασαν τη ζωή τους μέσα στην πρωινή ομίχλη. Στην προσπάθεια να ξετρυπώσει τους ελεύθερους σκοπευτές, το πυροβολικό των Βορείων κατέστρεψε πολλά κτίρια χωρίς, όμως, σπουδαία αποτελέσματα.

Η πρακτική λύση, στη συνέχεια, ήταν να μεταφέρουν μικρές ομάδες στρατιωτών στην απέναντι όχθη με πλεούμενα.

Μόλις διαπεραιώθηκαν πέντε ταξιαρχίες, οι άνδρες του Μπέρνσαίντ άρχισαν να λεηλατούν την πόλη, προκαλώντας την οργή του Λι που παρομοίασε αυτό το πλιάτσικο με εκείνα των αρχαίων Βανδάλων. Η καταστροφή εξόργισε και τους άνδρες του Λι, πολλοί εκ των οποίων κατάγονταν από τη Βιρτζίνια. Όλη εκείνη την ημέρα και την επομένη οι άνδρες του Μπέρνσαιντ παρατάσσονταν έξω από την πόλη και προετοιμάζονταν για την επίθεση εναντίον του στρατού του Λι.

Η μάχη ξεκίνησε το πρωινό της 13^ης Δεκεμβρίου, όταν ο διοικητής της αριστερής πτέρυγας των Βορείων, υποστράτηγος Ουίλιαμ Μπ. Φράνκλιν, έστειλε δύο μεραρχίες σε ένα ρήγμα που είχε περάσει απαρατήρητο στα δεξιά των αμυντικών θέσεων του Τζάκσον. Ο Τζάκσον απάντησε με αστραπιαία αντεπίθεση που προκάλεσε βαριές απώλειες στους επιτιθέμενους και ανάγκασε τον Μπέρνσαϊντ να μην επιχειρήσει άλλες επιθέσεις κατά της δεξιάς πτέρυγας των Νοτίων. Έτσι ο τελευταίος αποφάσισε να επιτεθεί κατά της αριστερής πλευράς των δυνάμεων της Συνομοσπονδίας.

Για πολλές ώρες ο Μπέρνσαϊντ έστελνε τη μία μεραρχία του μετά την άλλη εξαπολύοντας επιθέσεις στο Μέρις Χάιτς. Οι αμυνόμενοι του Λόνγκστριτ θέριζαν μία μία τις μεραρχίες αμέσως μόλις εκείνες προσπαθούσαν να διασχίσουν τον ανοιχτό χώρο μπροστά στο Μέρις Χάιτς. Στάλθηκαν επτά μεραρχίες των Βορείων, συνήθως μία ταξιαρχία τη φορά, και έγιναν συνολικά δεκατέσσερις επιθέσεις. Απέτυχαν όλες, με τις απώλειες να ανέρχονται στους 9.000 νεκρούς και τραυματίες. Οι απώλειες των Νοτίων στο Μέρις Χάιτς άγγιξαν συνολικά τους 1.500 άνδρες περίπου.

Έπεσε το σκοτάδι και οι ικεσίες των κατωτέρων του Μπέρνσαιντ ήταν τόσο πολλές και επίμονες, ώστε οι επιθέσεις σταμάτησαν. Χιλιάδες στρατιώτες των Βορείων πέρασαν τη νύκτα στο ύπαιθρο, μέσα στο κρύο του Δεκέμβρη, μπροστά στο Μέρις Χάιτς, ανίκανοι να κινηθούν για να βοηθήσουν τους τραυματίες τους.

Οι στρατοί παρέμεναν στις θέσεις τους την 14^η Δεκεμβρίου, όσο ο Μπέρνσαιντ σχεδίαζε βεβιασμένα να οδηγήσει το έμπειρο 9ο Σώμα του στην τελική επίθεση εναντίον του Μέρις Χάιτς, πριν παραιτηθεί, τελικά, από αυτό το σχέδιο. Το ίδιο απόγευμα ο Μπέρνσαϊντ ζήτησε εκεχειρία από τον Λι προκειμένου να φροντίσει τους τραυματίες του, πράγμα που ο τελευταίος δέχτηκε καλόβολα.

Ο Λι δεν μπόρεσε να αντεπιτεθεί λόγω της εξάντλησης των στρατιωτών του, αλλά και επειδή το πυροβολικό των Βορείων αποτελούσε πάντα σοβαρότατο κίνδυνο. Την επομένη, οι δυνάμεις της Ένωσης υποχώρησαν πέρα από τον ποταμό και η εκστρατεία έλαβε τέλος.

Οι απώλειες και των δύο στρατών έδειξαν με σαφήνεια πόσο καταστροφική υπήρξε η τακτική των Βορείων και έναν μήνα αργότερα ο Μπέρνσαϊντ απομακρύνθηκε από τη διοίκηση, μετά τον εξευτελισμό της «πορείας μέσα στη λάσπη». Ο στρατός των Βορείων μέτρησε πάνω από 12.600 απώλειες, 10.000 εκ των οποίων οφείλονταν στις επαναλαμβανόμενες επιθέσεις κατά του Μέρις Χάπς. Συγκεκριμένα, υπήρξαν 1.284 νεκροί, 9.600 τραυματίες και 1.769 αιχμάλωτοι ή αγνοούμενοι. Ο στρατός της Συνομοσπονδίας στερήθηκε περίπου 5.400 άνδρες, πολλοί εκ των οποίων σκοτώθηκαν στη διάρκεια των πρώτων εχθροπραξιών στο μέτωπο που είχε αναλάβει ο Τζάκσον. Τα σώματα του Λόνγκστριτ απώλεσαν μόνο γύρω στους 500 άνδρες (αναλυτικότερα, οι απώλειες της Συνομοσπονδίας ήταν 608 νεκροί, 4.116 τραυματίες και 653 αιχμάλωτοι ή αγνοούμενοι).

Άξια αναφοράς είναι και μια δεύτερη μάχη που διεξήχθη στο ίδιο μέρος στις 3 Μαΐου του 1863, στο πλαίσιο της Εκστρατείας του Τσάνσελορσβιλ (27 Απριλίου - 6 Μαΐου 1863). Οι μάχες του Γουίλντερνες και του Δικαστικού Μεγάρου της Σποτσιλβάνια διεξήχθησαν εκεί κοντά τον Μάιο του 1864.

Τμήματα του πεδίου μάχης του Φρέντρικσμπεργκ μπορεί να επισκεφθεί κανείς σήμερα στο Εθνικό Στρατιωτικό Πάρκο του Φρέντρικσμπεργκ και της Σποτσιλβάνια.

Δείτε τη μάχη του Φρέντρικσμπεργκ από την ταινία Gods and Generals (2001)

Μαύρος φοιτητής υπερασπίζεται την σημαία των Νοτίων. «Είναι σύμβολο υπερηφάνειας, όχι μισαλλοδοξίας».

Για τον Byron Thomas, η πολεμική σημαία της συνομοσπονδίας δεν έχει να κάνει με κάποιο «ρατσιστικό» σύμβολο.

Η σημαία που ο μαύρος 19χρονος φοιτητής στο Πανεπιστήμιο Beaufort της Νότιας Καρολίνας, έχει κρεμάσει από το παράθυρο του δωματίου του έχει να κάνει με τη Νότια υπερηφάνεια – μια υπερηφάνεια που ακόμα και ένας μαύρος Νότιος μπορεί να αισθάνεται, είπε.

Ο Thomas, ο οποίος μεγάλωσε στη Βόρεια Augusta, δήλωσε ότι ο Νότος ήταν καλός γι’ αυτόν. Είναι μια γη εκκλησίας, ποδοσφαίρου και «καλού φαγητού», είπε.

Ο Thomas ερεύνησε την ιστορία της σημαίας για μία εργασία στην τάξη του. Αυτή η έρευνα τον έπεισε ότι αυτή σημαία είναι το σύμβολο για τα δικαιώματα των πολιτειών και όχι για τη δουλεία.

«Αυτό που όλοι οι άνθρωποι θέλουν να δουν (στη σημαία) είναι ο ρατσισμός. Θέλουν να δουν τη Kου Kλουξ Kλαν. Σκέφτονται τη δουλεία. Αλλά αυτή η σημαία είναι μία πολεμική σημαία που χρησιμοποιήθηκε για επικοινωνία (κατά τη διάρκεια των μαχών)», είπε ο Thomas.

Όταν την κρέμασε από το παράθυρό του, ήξερε ότι μπορεί να προσβάλλει κάποιους ανθρώπους, είπε, αλλά σκέφτηκε ότι ήταν καιρός να αρχίσουμε να διεκδικούμε ένα σύμβολο που προηγούμενες γενιές θεωρούν ρατσιστικό.

Μεταξύ αυτών που αναστατώθηκαν από τη σημαία ήταν το Γραφείο Στέγασης του Πανεπιστημίου, το οποίο του ζήτησε να την κατεβάσει δύο μήνες αφότου την είχε εμφανίσει.

Ο εκπρόσωπος του πανεπιστημίου Candace Brasseur, δήλωσε ότι το γραφείο στέγασης δέχτηκε παράπονα από φοιτητές που προσβλήθηκαν.

Ο Brasseur, δήλωσε ότι στον Thomas είχαν πει πριν από δύο εβδομάδες ότι θα μπορούσε να την κρεμάσει στο δωμάτιο της εστίας του, εφ 'όσον οι συγκάτοικοί του, δεν προέβαλαν αντιρρήσεις.

Αλλά θα έπρεπε να την αφαιρέσει από το παράθυρό του - ένα δημόσιο χώρο - γιατί παραβιάζει Το Σύμβολο Πίστεως της Καρολίνας, έναν κώδικα «πολιτισμένης συμπεριφοράς» για τους φοιτητές που περιλαμβάνει το σεβασμό των δικαιωμάτων των άλλων και την αποθάρρυνση της μισαλλοδοξίας.

Ο Brasseur είπε ότι το πανεπιστήμιο δεν θα κάνει περαιτέρω σχόλια εν αναμονή της νομικής αναθεώρησης, η οποία είναι τυπική διοικητική διαδικασία σχετικά με ζητήματα νομίμων δικαιωμάτων.

Ο Thomas υποστηρίζει ότι η απομάκρυνση της σημαίας παραβίασε την ελευθερία του λόγου. Ο Thomas είπε ότι ήταν σε επαφή με την οργάνωση ‘Sons of Confederate Veterans’ (Γιοί των Συνομόσπονδων Βετεράνων) και έναν δικηγόρο. Δεν είναι σίγουρος αν θα προχωρήσει σε μήνυση.

«Δεν υπήρχε κανένα εξαγριωμένο πλήθος έξω από το παράθυρό μου», είπε.

Πριν την κατεβάσει έφτιαξε ένα βίντεο 4 λεπτών που εξηγεί τη στάση του σχετικά με τη σημαία.

Ήθελε να μάθει τι σκέφτονται οι άλλοι, γι 'αυτό το ανέβασε στο YouTube και το iReport του CNN, ένα δικτυακό τόπο αναφοράς των πολιτών.

Το βίντεο έχει πάνω από 66.000 προβολές από τότε που δημοσιεύτηκε στο iReport την Κυριακή.

Κάποιοι σχολιαστές είπαν ότι η σημαία συμβολίζει τον ρατσισμό.

Άλλοι συμφώνησαν με τον Thomas, αποκαλώντας το ένα θέμα που έχει σχέση με την ελευθερία του λόγου.

Ο Thomas είπε ότι έχει πάρει μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και μηνύματα από το Facebook από φίλους και αγνώστους σε ολόκληρη τη χώρα που του εκφράζουν την υποστήριξή τους. Του ζητήθηκε να εμφανιστεί στο Jesse Lee Peterson Radio Show, ένα κοινοπρακτικό τοκ σόου που προωθεί μια συντηρητική ατζέντα μεταξύ των μαύρων.

Μερικοί από τους φίλους του Thomas στην πανεπιστημιούπολη εξέφρασαν την υποστήριξή τους.

Ο Blane Reed, ένας από τους συγκατοίκους του, είναι λευκός και και υπερασπίστηκε τον Thomas. «Δεν είναι τίποτα ρατσιστικό», είπε ο Ριντ. «Υποστηρίζει αυτό που πιστεύει βαθιά».

Ο Jonathan Cantrill, ένας άλλος φίλος, υπερασπίστηκε επίσης τον Τόμας. Ο Cantrill, ο οποίος είναι λευκός, ονομάζει την σημαία σύμβολο υπερηφάνειας, ενώ και οι δύο ο Reed και ο Cantrill, είπαν ότι δεν είχαν ακούσει καμία καταγγελία στην πανεπιστημιούπολη για τη σημαία.

Μερικοί πάντως αντέδρασαν.

Μετά που το βίντεο συγκέντρωσε τόση προσοχή, ο Τόμας μίλησε με τους γονείς του, οι οποίοι μεγάλωσαν μέσα στο κίνημα για τα πολιτικά δικαιώματα (των μαύρων) και έχουν βιώσει από πρώτο χέρι το ρατσισμό.

Δεν ήταν ευτυχισμένοι, είπε.

Ο Thomas είπε ότι κατανοεί τους αγώνες που έκαναν οι μαύροι του Νότου. Ξέρει για τους νόμους του Jim Crow. Ξέρει για τα λιντσαρίσματα.

Αλλά μόνη της η σημαία έχει τόση ενέργεια, είπε.

"Προσπαθώ να δείξω στη γενιά μου ότι ήρθε η ώρα για εμάς να διαμορφώσουμε τις δικές μας απόψεις για τα πράγματα και να σταματήσουμε να ακολουθούμε την μόδα που μας λένε οι προηγούμενες γενιές», είπε.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή